Bence benim kızlar çok şanslı: ‘ne kadar iyi bir anneyim’…

6
344
Bugün sevgili Elif’in yazısı sayesinde ben de fark ettim ki, bu blogda hakkında en az yazdığım konu ‘ne kadar iyi bir anne olduğum’ ya da ‘çocuklarımın ne kadar şanslı olduğu’ konusuymuş.
Böyle Şeyler Olabilir blogunun yazarı Güneş, bir “mim” başlatmış. “Annelere çağrı”da bulunmuş ve demiş ki;
‘Bunu ister bir mim kabul edin, ister bir sohbet konusu. Merak ediyorum, sizin kendi anneliğinizde sevdiğiniz şey nedir? Hangi davranışınıza ya da halinize bırakın çocukları, sizin bile içiniz ısınıyor? Kendi anneliğinizin güvenli limanı neresi? Kendi anneliğinizde en çekici bulduğunuz yan nedir? Nelerinizle gurur duyuyorsunuz? Sizce neden çocuklarınız şanslıdır? Övelim, sevelim, destekleyelim ve mümkünse artık kendimizi böyle kabul edelim derim.’
Bu daveti çok sevdim. Çünkü sadece benim değil tanıdığım her kadının mükemmel anne olduğunu düşünüyorum. Hepimizin içinde bir cevher var ve sanki doğumla birlikte bu ortaya çıkıyor. Daha bebeğimizle ilk etkileşimle bu sihir dünyamızı sarıyor . Diğer yandan çocuklarımızın da kahramanları olduğumuzu düşünüyorum. Süper kahramanlar olarak tabi ki harika anneleriz:)
Aslında kendiyle övünmeyi seven, ama bunu çok da yapamayan bir ikizler kadını olarak ben de gerine gerine yazayım kızlarımın aslında ne kadar şanslı olduklarını:)
Şefkatle kabul görüldüklerini hissettiriyorum. Sadece iyi zamanlarda değil, en zorlu, ağlamalı stresli anlarında dahi yanlarında kalıyorum. Çok yalnız kalmak isterlerse bir kaç dakika zaman verip yanlarına dönüyorum. Ağlama isteklerine, kızgınlıklarını ifade etmelerini sadece izliyorum.
Onları ne kadar çok sevdiğimi her gün belki onlarca kez söylüyorum. Özellikle ayrılık aşamalarında, sabah okula giderken veya ben işten döndüğümde onları sevdiğimi söylüyorum. Ve hatta onlardan ayrıldığım zamanlarda onları çok özlediğimi de ekliyorum. Mayamızda sevgi olduktan sonra gerisi boş gibi geliyor.
Esniyorum, esnemek hem bana hem onlara iyi geliyor. Elbette evde pek çok konuda sınırlar var. Ama uzun zamandır onlara karşı esniyorum. ‘Son bir çizgi film’ istediklerinde ‘tamam’ diyorum. 10 dakikalık çizgi filmi izlemek için gözlerindeki mutluluğu görmek muhteşem.
Onları sadece duymuyorum, dinliyorum. Onlarla birlikte olduğum sürece (eğer yemek yemiyorsam) gözlerim onların üzerinde. Telefon ya da televizyonun (birlikte izlemiyorsak eğer) bizim ilişkimizi bozmasına izin vermiyorum.
Kararlarını destekliyorum, öz saygılarını önemsiyorum. İstediklerini görmezden gelmiyorum, taleplerini önemsiyorum, önemsendiklerini hissettiriyorum. Verdiğim sözleri tutuyorum. Kendilerini iyi, güzel, güçlü ya da tam tersi nasıl hissediyorlarsa o duyguda kalmaları için onları destekliyorum. Öz saygılarının farkına varmaları için onları yargılamıyorum, etiketlemiyorum.
Ben gezmeyi, yeni şeyler keşfetmeyi seviyorum ve onlar da bundan nasipleniyorlar. Seyahat etmeyi, yeni keşifleri, doğada vakit geçirmeyi seviyorum. Onlar da benimle bol bol gezerek öğreniyorlar.
Onlara kitap okumayı ve birlikte oyunlar oynamayı seviyorum. Kitaplar elimden düşmediği için onlara sevgim net, her gün okuma ritüellerimiz var, özellikle kışın battaniye altında olanları en keyiflileri. Oyunlarında bazen kurt oluyorum bazen kötü kalpli cadı, bu drama oyunlarında çok eğleniyorlar.
Düzenli olarak kendime zaman ayırıyorum. Kendime zaman ayırmak bana iyi geliyor ve enerji veriyor. Böylece çocuklarıma da çok faydası olduğunu düşünüyorum.
Bu yazının şarkısı ‘I am only human’ olsun:)
‘Netice itibarıyla sadece bir insanım, sadece bir insan…’
Sizinkiler neden şanslı peki? Hadi yorumlara yazın biz de bilelim değil mi?

6 YORUMLAR

  1. Merhaba…ben 64 yaşın da anasınıfı öğretmenliğinden emekli olmuş iki kızı olan bir anneyim.hayatım boyunca hiç bir özelliğimle övünmedim.ama çocuklarımı yetiştirme konusun da mütevazı davranamayacağım.gerçekten mükemmele çok yakın iki kız yetiştirdim.bu düşünceye sahip olmama gerek aile yakınlarım gerekse çevremdeki insanların katkıları çok fazla.kızlarımı yetiştirirken onlara asla yasak koymadım.yalan söylemedim.gerçeklerle en yumuşak şekilde yüzleştirdim…yanlış yaptıkları bir olayı kızmadan sinirlenmeden karşılıklı konuşarak çareler aradım.het iki kızımdan da torunlarım var.onlar benden daha özverili annelik yapıyorlar.onların anneliklerini gördükçe kendimle övünmekle çok haklı olduğumu kanaat getiriyorum.tüm annelere allah evlat acısı vermesin.amiiin…

  2. Çok güzel yazmışsınız. Zaten özverinizden eminim ve tebrik ederim. Yazadıklarınız benim anneliğimle çok yakın. Ben de doğru yoldayım o zaman:) Çalışan bir anneyim. 4 yaşında bir kızım var. Ben işteyken kızıma annem bakıyor. Akşamları ve hafta sonları hep yanındayım.Haftada 1 gün öğlen uyumuyor. Akşam ben gelmeden uyumuş oluyor. Birbirimizi görememiş oluyoruz. Bu aada ben 20:00 de evde oluyorum. Annem ben evde olduğumda evine dönüyor. Bu aralar kızım anneannemi özledim diye ağlamaklı davranıyor. Ben de ‘seni anlıyorum tatlım, ananen şimdi uyuyodur, yarın gelicek’diyorum yada annemin taklitini yaparak onu güldürmeye çalışıyorum. Ama bu duruma içten içe çok üzülüyorum. Acaba bu halleri normal midir? Güvenli bağlanmada problem mi var dır? Yorumunuzu merak ettim. Bu arada sizi ve kızları çok seviyorum 🙂

    • Zehra hanım merhaba,
      Açıkçası bir uzman gibi görüş vermem çok doğru olmaz. Ama sorduğunuz için, verdiğiniz bilgi doğrultusunda fikrimi paylaşacağım sadece. Ama bunu bir anneden bir anneye olarak görün lütfen. Çocukların bağlanmaya ihtiyaçları var. Biz çalışan anne olunca da evde bakım veren kim varsa ona bağlanıyorlar, bu oldukça normal ve doğal bir süreç. Hatta oldukça sağlıklı bence. Dolayısıyla anneannesini özlemesi ve bunun için ağlamaklı olması ya da ağlaması da çok normal. Aynen yaptıklarınız çok güzel, yanında olmak, duygusunu anlamak, orada durmak avutmadan. Aağlıyorsa ağlaması bitene kadar bunu boşaltmasına izin vermek gibi yaklaşımlar. Zira biliyorsunuz her zaman söyledikleri nedenden de ağlamıyorlar, bazen çok yorgun oluyorlar ya da bir şeyler sistemlerine fazla geliyor olabiliyor. Güvenli bağlanma ise bayağı büyük bir konu. Bunu değerlendirme ihtiyacınız varsa onu bir uzmanla yapmanızı öneririm. sevgilerimle,

CEVAP VER