‘Başarısız’ olma ihtimalini de sevebilir misin?

0
494

Bir ihtimal daha var, o da “başarısız” olmak mı dersinn ? Söyle canım ne dersin? Bunu da sevebilir misin?

Sevebilseydik nasıl olurdu acaba?

Sevgili ebeveynler, ebeveyn adayları, mükemmeliyetçi arkadaşlar, dostlar, sevgililer, eşler, kardeşlerim, abilerim ablalarııımmm..

Şu görmekte olduğunuz satırları yazarken ellerim titremiyor desem yalan olur. Zira size layık değil kelimelerim, dilbilgisi desen allaha emanet, edebiyatmış yazıymış pek de bi anladığımız yok ne yalan söyleyeyim, kısacası mükemmel olmayacak baştan belli ve size bu konudaki başarımı ispat edemeyeceğim malesef.
Peki pişman mıyım? Hayır! Vazgeçiyor muyum? Yoo! Haddime mi ? Hiç de değil! Eee o zaman deli miyim neyim?
Sadece deneyimliyorum müsadenizle..
Bunu söyleyebilmek o kadar kolay olmadı tabii, hala da çok kolay olduğu söylenemez, yine de elimden geleni yapıyorum, çünkü kendime 10 numara 5 yıldız bi alan açtım..

 ‘Başarısız’ olma ihtimalimi sevdim..

İlk başlarda, hatta uzun yıllar boyunca kendisiyle gayet mesafeli bi ilişkimiz vardı. Kendisini taa uzaklardan tanır, görmemezlikten gelir, yanlışlıkla gözgöze gelecek olursak uzaktan bi merhaba der yandan yandan uzardım. Dışardan son derece cool gözüksem de, içten içe ‘ korktuğunu belli etmeee, çaktırmaaa, korktuğunu anlarsa üstüne geliiiirrr’ tadında telkinlerde bulunurdum. Bazen işe yarar bazen yaramazdı. Birileri bana ‘tebrik ederim’ ‘ çok başarılısın’ ‘aferin sana!’ ‘Ne güzel yapmışın’ derse yırtardım, ‘aferim bana be’ diyip yoluma devam ederdim ama içten içe ‘aslında daha da iyi olabilirdi’, ‘yani idare eder’, ‘ kötüydü be!’, ‘ laf olsun diye söylüyolar tabii’ ‘yüzüme karşı kötü olmuş, beğenmedim diyemeyezdi ya !’ diyerek kendi kendimi başarısız olduğuma ikna ederdim.
Sonra sonra bi kaç kez kaçamayınca kendisinden, bi yakınlık kuruldu aramızda, sanıldığı kadar korkulacak bi tarafı da yokmuş. Sorma dedi bana bi yafta yapıştırdılar, üzerimden atamıyorum, çok uymuyorum kalıplara ondan dışladılar beni, olsun canları sağolsun.. Dertliymiş de kıyamam. Sohpet muhabbet derken eğlenceliymiş de sevdim keratayı ne yalan söyleyeyim.
Derken bu yakınlık, samimiyet, bi rahatlama yarattı bünyede ve akabinde tabiricaizse alanım genişledi, artık zorunlu hissettiğim bi başarılı olma yada kendisinden fena halde tırstığım bi başarısız olma durumu dışında alternatiflerin olduğunu keşfettim..ve farkettim ki insanlar başarısızlığa katlanamadıkları için ve bunu onaylamadıkları için bizler de debeleniyormuşuz, kimse kendi kendine durup dururken bu mevzuya kafa takmıyormuş.. Dönüp dolaşıp topluma bağlamayayım diyorum ama durum bu ☺️ bize öğretileni tekrar ediyorduk sadece..
Toplumsal dinamik deyip geçme adamın ömrünü bitirir.

Başarının Fix Menüsü

Yalan da değildi hani her zaman daha iyisi vardı. Ve evet hepimiz daha iyi olmalıydık, daha iyi, daha da iyi! Kıyaslanacak başarılar, başarılı insan modelleri mevcuttu her daim. Yarış hiç bitmiyordu, bi sonraki daha iyiye kadar devam. Eee o zaman bu işin sonu yoktu basbayaa..

Şaka maka bizi sonu gelmeyen bi yarışın içine soktular. Başarının fix menülerini de dayadılar bi güzel ister burada ye, ister paket yap, accık daha başarılı olup bi büyük menü de alabilirsin, seçim senin! Seçim derken?!

Bitmek bilmeyen başarı öyküleri, hikayeleri, örnekler, kıyaslamalar, akıl vermeler, ahkam kesmeler, şöyleler, böyleleerr.. Bi Allahın kulu da çıkıp arkadaş şu bizim Hafize’nin kızı bi başarısız olmuş, bilmemkimin oğlu pek de güzel becerememiş ooohh sefası olsun demez.. Hep; başarana aferim, başaramayana tuh tuh vah vah yazıııkkk..
Dönüp de soran yok, arkadaşım başarılı oldun tebrik ederiz de, oldun da noldu, mutlu musun, keyfin yerinde mi ? Yok ! Başardı ya gerisi mühim değil!
Sen öyle san !

Başarılı olma ihtimalimiz, mutlu olmamızın,  kendimizi iyi hissetmenin ön koşulu haline gelmişse bunun dışında hiçbir ihtimali sevmememiz gayet normal değil mi?
Hırstan gözü kararmış, hayattan keyif almaz olmuş, feleği şaşmış, bi de üstüne üstlük başarmış, e bittiii, şimdi nolacak?
Yeni bi hedef bulmak lazım, başarmak lazım, bitirmek lazım, en iyi olmak lazım, yenmek lazım, güçlü olmak lazım, ispatlamak lazım, lazım da lazım..
Ya olmazsa? Diyelim ki en iyi olamadın? Diyelim ki “başarılı” olamadın? Diyelim ki çuvalladın?
Olmaz! Olamaz! Olmamalı!
Olursa nolur?
………..…

Hiç düşündün mü? Gerçekten; başarısız ve mutlu, çuvallamış ve keyifli, yenilmiş ve umutlu ve öğrenmiş, deneyim kazanmış, yol almış olmanın nasıl bişey olacağını hiç düşündün mü?
Kendine başarısız olma hakkı tanıdın mı?başarısız olma ihtimalini sevdin mi? bu sevilecek bişey değildi, bu istenmeyendi, bu korkulması gerekendi, olur da yanlışlıkla başarısız olur ve mutsuz olmazsan kendine böyle bi alan tanırsan, korkmazsan !
Ya korkmazsan ?…

Demet Ulus

http://www.demetulus.com/

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER