Yurtdışında annelik serüveni

0
707

1. Merhaba sizi biraz tanıyabilir miyiz ?

Esra Avcı ben. Yaklaşık 18 yıl ilaç sektöründe çalıştıktan sonra oğluma hamileliğim ve akabinde eşimin işi nedeniyle Dubai’ye yurtdışına taşınmamız nedeniyle hayatımız tamamiyle değiştirdi. 2015 yılı başından itibaren de, hayata dair yeni bir karar alarak yine eşimin işi dolayısıyla Asya’ya Singapore’a taşındık. Bu yaşamla beraber kendimi, anneliği daha yoğun bir şekilde yaşama şansına sahip, şanslı biri olarak görüyorum ayrıca kişisel olarak kendime daha fazla zaman ayırıyor yıllarca ertelediğim bir çok şeyi gerçekleştirme fırsatı buluyor, farklı deneyimler kazanıyorum.

2. Bir çocuğunuz var, kaç yaşında? Nerede doğdu?

Emre şuan 2 yaş, 4 aylık, İstanbul’da doğdu. Dubai’ye taşındığımızda 3 aylıktı.

3. Ne kadar zamandır yurtdışında yaşıyorsunuz, hangi ülkelerde yaşadınız?

Biz yaklaşık iki buçuk yıldır yurtdışında yaşıyoruz, ortalama 1 buçuk yıl Dubai, 2015 in başından bu yana da Singapur.

expat_anne_3

4. Yurtdışında yaşamanın anneler için zorlukları neler ?

Açıkçası her yaşamın kendi içinde artı ve eksileri var, bunu anne sıfatının dışında birey olarak ta bizzat yaşayıp hissediyorsunuz. Ancak şunu belirtmeliyim ki; çocuk sahibi olunca ülke değiştirmek için karar vermek ve bu süreci tamamlamak gerçekten zor. Emre 3 aylıktı Dubai’ye gittiğimizde, 3 hafta otel odasında kalıp, nerede yaşayacağımıza karar verdik, evimizi kiraladık ve eşyalarımızın gelmesini bekledik.

Evimize yerleştikten sonra oraya adapte olmaya, temel yaşama dair herşeyi öğrenmeye, bunun yanında bir de çevre edinmeye çalıştım ve bu süreci oğlumla birlikte yaptım tam adapte oldum derken Singapur’a taşınmamız gündeme geldi ve herşeyi sil baştan yaptık tek fark Emre biraz daha büyümüştü ve biz expat yaşam konusunda biraz daha tecrübe sahibi olmuştuk artık ne istediğimizi, nasıl bir yaşamın bizi mutlu edeceğini biliyor ve buna ulaşmanın yollarını da öğrenmiştik.

Aslında ben anneliği farklı coğrafyalarda, sadece eşimden destek alarak öğreniyorum, yanımda hiçbir yakınım yok sadece benim gibi başka ülkelerden gelmiş, çoğu anne olan yabancı/ Türk arkadaşlarım var, bunun hiç zor yanlarını düşünmüyorum sadece hayata dair çok büyük bir tecrübe olarak bakıyorum. Emre açısından baktığımda da; değişimlere çok hızlı adapte olan, değişik iklim koşullarından etkilenmeyen, uzun uçak yolculukları yapabilen ve sanırım en önemlisi tüm deneyimlerini anne ile birlikte yaptığı için daha güvenli ve kendiyle barışık bir çocuk olarak büyüyor.

5. Yurtdışında çocuk büyütmenin zorlukları veya faydaları sizce nedir?

Tam olarak zorluk mu bilemiyorum ancak çocuğunuzu bırakabileceğiniz, emanet edebileceğiniz bir aileniz yok. Tabi ki yardımcınız var ancak günde 1-2 saat, haftasonu akşamları 1-2 saat dışında çocuğumu hiç yalnız bırakmadım. Ayrıca çocuğunuza sizin dışında sevgi ve ilgi gösterecek candan kimseniz de yok bu da sizin onunla daha fazla zaman geçirmenizi ve daha fazla sevgi vermenizi gerekli kılıyor çünkü onun hayatında sadece annesi ve babası var.

Faydalarına gelince; bizim expat olarak yaşadığımız ülkeler çok enternasyonel olduğu için, çocuğunuz gerçekten dünyalı oluyor, şuan Emre’nin okulunda sanırım 8 ile 9 milletten arkadaşı var, okulunda ki tek Türk Emre, yaşadığımız yerin oyun parkına indiğimizde de tam bir çeşitlilik mevcut, farklı görüntüler, farklı diller, farklı kültürler aslında çocuk bunların doğal olduğunu düşünerek büyüyor. Örneğin bu ülkelerde tüm dini bayramlar kutlanıyor ve çocuk her türlü kültüre yakın büyüyor, dünyanın sadece kendi dini ve kültüründen ibaret olmadığını öğreniyor. Şuan yaklaşık 4 dil duyuyor, okulda İngilizce ve Mandarin, yardımcımızdan Malayca ve İngilizce, anne ve babasından Türkçe. Tüm bu deneyimlerin sadece bu yaşamla kazanıldığını düşünüyorum.

expat-anne

6. Yurtdışında yaşayacak anneler için önerileriniz ne olurdu?

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, mutlu kadın mutlu anne demektir dolayısıyla yurtdışında yaşama kararını, sadece çocuklarınıza daha güzel bir gelecek hazırlamak için almayın. Öncelikle bu yaşama sizinde hevesli olmanız ve yıllarca süre gelen tüm alışkanlıklarınızı değiştirmeye göze almanız önemli.

Bu yaşamda çok sevdiğiniz aileniz, yıllarca biriktirdiğiniz dost&arkadaş portföyünüz olmayacak. Bu güne kadar gördüğüm şu ki; bu yaşama en hızlı adapte olan çocuklar ancak siz anne&baba olarak adapte olamazsanız mutlu olmanız zorlaşıyor. Emin olun expat yaşamda çok arkadaş edinebilirsiniz, zaman içinde kendinize en uygun olanı bulur çok sıkı dostluklar kurabilirsiniz sadece şunu belirtmeliyim; bu yaşamda sadece siz, eşiniz ve çocuklarınız var eğer bu bana yetmez derseniz sizin için zorlu bir deneyim olabilir.

Son olarak; ben kendi sürecimde, fiziksel olarak çok değişim yaşamama rağmen, oğlumun fiziksel koşullarını, uyku düzenini, beslenmesini, oyun saatlerini, sosyalleşmesini hiç aksatmadım, bu süreçte herşeyi ikinci plana atıp bu başlıkların altını hep doldurdum ve Emre’nin adaptasyonu da bu ölçüde çok hızlı tamamlandı.

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER