Pozitif Disiplin nedir?

0
698

Eskiler der ki ‘bir çocuk yetiştirmek için bir köy gerekir’. Bence oldukça haklı bir söylem, zira bizim evde 19 ay ara ile doğan 2 bebek var, ne kadar kalabalık olursak olalım yetişemiyoruz. Özellikle büyükle girdiğimiz disiplin savaşlarının galibi genelde kendisi oluyor. Bu aşamada, Klinik Psikolog Pınar Mermer’den ‘Pozitif disiplin’ eğitimi almak hem çok keyifli hem de çok faydalı oldu. Benim kızlarla hayatımda oturtamadığım disiplin kavramına dair önemli ipuçları öğrendim…

Örneğin time out yöntemi-out, pozitif mola yeri-in’miş, rutin tabloları, aile toplantıları gibi önemli kavramlar varmış… Notlar biraz uzun olduğu için iki bölüm halinde sizinle paylaşacağım.

Öncelikle, pozitif disiplin; ‘çocuğa yapma demek yerine ne yapabileceğini/doğru davranışı söylemek’ demekmiş.

Tüm ebeveynlerin ortak fikri; çocuk davranışları kontrol edilebilir birşey olmaması. İyi ama biz bu kadar kontrol edilemez davranışları hem de yapma demeden nasıl kontrol edebilir hale geleceğiz? 

Pozitif disiplin olası problemleri önceden öngörmek, bunlar hakkında konuşmak ve önlem almak şeklinde bir süreci içeriyor.

Örneğin; çocuğunuz ara ara vuruyorsa, vurduğu zamanları not alın. Sonra bakın vurduğu zamanlar arasında bir bağlantı var mı? Pozitif disipline göre olumsuz davranış ortaya çıkmadan alınabilecek önlemler var. Bunları görebilmek için olumsuz davranışın oluştuğu zamanları gözlemlemek, not etmek ve daha iyi anlamak bir yöntem olabilir.

‘Yapma’ ifadesine beynimizin verdiği ilk tepki ‘yapacağım’dır. Çocuk da tam bu doğrultuda davranır. Pozitif disiplinde önemli olan, yapma yerine ne yapmasını istiyorsak onu ortaya koymaktır.

Örneğin; okulda öğrendiği kötü sözleri herkese söylüyor, ‘bu sözleri odanda yanlızken söyleyebilirsin ama burada söyleyemezsin’. Ya da insanlara vurmak istiyor, ‘istersen bu yastığa vurup enerjini boşaltabilirsin ama insanlara vurman doğru bir davranış değil’ gibi…

Pozitif disiplin kendi kapatisini yönetebilmek için çocuğu güçlendirmektir. Bir durum kaşısında verdiğimiz tepkilerle ilgili kendimize şu soruları sorabiliriz?

1.Bu davranış yeterince saygı içeren bir davranış mı? Tatlı mı, yumuşak mı, katı mı, sert mi, aşağılayıcı mı yoksa çocuğumu yüreklendiriyor muyum?

2.Bu yaptığım şey uzun vadeli etkili mi?

3.Bu davranış çocuğa iyi karakter özellikleri kazandırabilecek mi?

4.Çocukların, kendilerini önemli olduğunu hissetmeye; aidiyet ve bağlantıya, kendilerini koruyacak/kollayacak kişilere ihtiyaçları var. Bu davranışım bunu sağlıyor mu? Yoksa bağlantı hissini kesip atıyor mu? (Örneğin odasına göndermek; fiziksel bağlantıyı kesmek)

Time-out/mola yöntemi uygun bir disiplin yöntemi olarak önerilmiyor. Çünkü molalar anne&baba ve çocuk arasındaki bağı kesiyor. 3-4 yaşında bir çocuğa git biraz düşünme köşende düşün demek çok da anlamlı değil, desek bile ne düşünecek? Öte yandan ağlarken yanlız bırakmak çok güzel bir seçim değil çünkü bu yaşlarda çocuklarda henüz regülasyon mekanizması yok. O yüzden aslında çocuğun kendini regüle etme sürecine destek olmaya ihtiyacımız var. Çok sinirli ise sakinleşmesine yardımcı olmak gerekiyor. Bu noktada elbette bizim de sakin olmamız önemli. Eğer değilsek sakinleşince konuya dahil olmamız gerekiyor.

timeout

                                                              
görsel:sheknows.com

‘Bir çocuk inatçı olamaz, çünkü inatçı olmak karşılıklı bir durumdur.’

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER