Neden ikinci çocuk

0
815

Birinci çocuğu biraz erken ve ufak doğmuş, emme güçlüğü çekmiş bir bebek annesi olarak ikinci bebeği hiç düşünmemiştim. Zaten doğum yapalı daha 1 yıl olmuş, süt dönemi devam etmekteyken düşünecek pek vakit de olmamıştı.

Eşim ileride belki diyordu, ama benim lohusalığım ve ilk aylarım o kadar zor geçmişti ki imkansız diyordum, hatta benim için imkansız ötesi bir durumdu.. Sanırım Tanrı benim bu kadar büyük konuşmamı, imkansız dememi duydu ve dedi ki ‘Güneş hayatta hiç bir şey imkansız değildir!’ İşte tam da o gün hamile olduğumu öğrendim ve çok şaşırdım.. Zira Nisan’ın ilk yaş doğum gününü daha yeni kutlamıştık..

Üstelik ben bir yıllık çok yorgun bir anneydim.. Kendimce işte.. Fiziksel bir yorgunluk değil de duygusal bir yorgunluktu benimkisi. Hormonlar karman çormandı, duygular da tabi. Lohusalık zor geçmiş, ufak bebek az kilolu, ‘çok yemeli’, ‘süt lazım’ psikolojileri beynimin içinde dönmüş durmuştu. Sırf bu nedenle öğlenleri koşa koşa işten eve gelir süt sağardım.. O an bir fotoğrafım olsa ‘toplumun takdir edeceği tombul çocuk hedefine koşan bir anne’ şeklindeydi..

Bir can vardı içimde üstelik ben fark edene kadar 2 aylık olmuştu bile.. Neden ikinci çocuk diye hiç düşünememiştim, zira buna fırsatım da olmamıştı. Ama mucize gibi, muhteşem bir duyguygu bu. İlk andan itibaren bir kez olsun geriye dönüp bakmadım ve hep ona sahip olmak istedim ve bu istek beni 35’imde iki çocuklu anne yaptı..

Tek çocuk veya kardeş şart çok uzuun zaman tartışılacak konular. Ama ben bugün öyle bir an yaşadım ki ‘iyi ki ikiniz de varsınız ve iyi ki kardeşsiniz’ dedim. Ufaklığın burnu silindi, mendil sertti, biraz canı acıdı, biraz söylendi biraz da debelendi. Büyük olan bunu gördü ve hemen yapana kızdı ‘canını acıttın’ dedi ve kızgınlığını da belli etti. O minik bedeni ile kardeşini savundu.

İşte o an, o mükemmel an, yüzümdeki gülümseme son 3 yılda yaşadığım tüm zorluklardan beni sıyırdı aldı, o kadar mutlu oldum ki kelimelerle tarif etmem imkansız sanırım..

Dedim ki ‘evet yanlız değilsiniz hayatta, bir değil ikisiniz’. Birinizin eline iğne batsa diğeri hep yanında olacak. Ne şanslısınız, ne mutlu size ve ne mutlu bana size sahip olduğum için..

Bir gün ben gidersem siz birbirinizin yanında omuz omuza kalıp birlikte direneceksiniz hayata. Dimdik ayakta kalacaksınız el ele. Biliyorum çok kavga edeceksiniz, ama zor durumlarda hep birbirinizin arkasında olacaksınız. Bu derin duygu, bugün ve yarın beni hep çok mutlu edecek biliyorum.. İyi ki varsınız, çok şükür..

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER