Mükemmel Olmayan Anne

2
657

Merhaba, geçtiğimiz hafta uyku eğitimi veremediğimi yazmıştım bu hafta da nasıl mükemmel anne olmadığımı yazıyor olacağım. Bu başlığı düşününce çok tuhaf hissettim. Çünkü biliyorum ki ben mükemmel anne değilim, ideal anne ise hiç değilim. Olmaya da çalışmıyorum, böyle bir çabam da yok. Bazen üzerimde herşeyi iyi, doğru, zamanında, sağlıklı yapmak konusunda ciddi bir baskı hissediyorum. Bazen de herkesin yaptığını yapamadığım için eksik hissettiğim de oluyor.

Ben mükemmel anne değilim, çünkü çocuklarım evde, onlarla doğum izni süresince beraber oldum ve sonrasında akşamları iş çıkışları onları görüyorum yani çalışmaya devam etme kararı alan bir anneyim. Onları büyütmek için çalışma hayatıma ara verme cesaretine sahip olmadığım için, bence ben mükemmel anne değilim.. Bu kararın önemli bir cesaret ve özveri olduğunu düşünüyorum..

Mükemmel anne olmadığımı gösteren daha neler var neler…

  • Benim yoğurtlarım çok güzel tutmuyor, o yüzden evdeki yardımcımız yoğurtları yapıyor.
  • Haftasonları bir kaç saat de olsa kocamla ya da yanlız dışarıya çıkıyorum, benim de anne olarak biraz kafamı dinlemeye ihtiyacım var.
  • Haftada bir akşam çocuklarımla olmak yerine bir kursa ya da arkadaşlarımla görüşmeye ayırıyorum.
  • İtiraf ediyorum çocuklar bir oyuncak için birbirlerine girdiklerinde deliriyorum. Hele de aynı bebekten zaten iki tane var ve kızlardan biri, iki bebeği elinde kaçıyorken..

Mükemmel anne, ya da ideal anne olma çabasının biz anneler için çok yorucu ve yıpratıcı olduğunu düşünüyorum. Hiç bir şeyi mükemmel yapmak zorunda değiliz aslında, anneliği de..

Zaten ‘kime göre mükemmel, kime göre ideal, bir tarifi var mı anneliğin, ya da o tarifi kim yapmış mesela?’ Tanrı her birimizi farklı yaratmış, biraz ondan biraz bundan işte mükemmel anne diye doğmuyoruz.. Hepimiz farklıyız, hayata bakışımız, evebeynliği ele alışımız, alışkanlıklarımız, öğrendiklerimiz ve tecrübelerimiz farklı. Dolayısıyla zaten tek tip anne olmak mümkün değil..

O yüzden ben olabildiğim kadar anneyim, yapabildiğim kadar.. Aslında kendimi parçalasam yıpratsam da daha fazlası olmak istesem de gerçekte olan durum bu.. Bu ruh hallerimle, zaman zaman sinirlenmelerim, kızmalarım, sakinleşmelerim ve bebeklerimle birlikte vakit geçirmekten zevk alan halimle ben olabildiğim kadar anneyim..

2 YORUMLAR

  1. merhaba,
    daha geçen akşam Süper Ebeveynlik Sendromu adında bir eğitime katıldım Joujou Oyun ve Aktivite merkezinde. sizin paylaşımınız yeni değil ama tam da bu seminer ve duygularım üstüne denk gelince duygularıma tercüman olmuşsunuz. tek farkla sizin 2 benimse 1 kızım var ve çalışan bir anne olarak ben bir yandan hayatı ıskaladığımı bir yandan da İpek’e mükemmel anne olmaya çalışırken oldukça fazla tökezlediğimi hissediyorum.
    umarım yapabildiğim kadarı ile ona hayatta mutlu, umutlu ve dik durabilecek bir kadın olması için gerekli olanları verebilirim, verebiliriz. 🙂
    sevgiler

    • Hasret hanım merhaba, bizim onlara sunduklarımız muhtemelen bizi asla tatmin etmeyecek, ama onlar sahip olduklarıyla her daim mutlu olacaklar:)
      sevgiler,

CEVAP VER