Bu zamanlar çok çabuk geçiyor yavrum

0
346

İlk patiğini, ilk doğum günü elbisesini, ilk çizdiği kağıdı, ilk resmini, ilk kez okulda yaptığı sulu boyayı, ilk resmini, ilk kez çizdiği yuvarlak çizgiyi saklıyorum.. Tarihler atıyorum kağıtların üstüne… Saklıyorum işte, şimdiden dosyalar olan, gelecekte kolilere sıığmayacak kadar çok ‘eşya’ biriktiriyorum..

Eşya diyorum ama ‘onlar eşya değiller aslında; an’lar’… Tüm bu an’ları bir kavanoza koyup saklamak istiyorum. O an’ları, yitirmek, kaybetmek istemiyorum hele unutmak hiç mi hiç istemiyorum.

Doğum sonrasına göre azalsa da her yeni’yi fotoğraflıyorum, sürekli çekiyorum.. Kim bilir belki de olması gerekenden çok daha fazla bilemiyorum.

İlk kelimelerini yazıyorum, ilk kestiğim tırnaklarını saklıyorum.. Durmadan biriktiriyorum..

Çünkü aslında bir çok an’ı hafızama kazımaya çalışıyorum. Şunu biliyorum ki çoğunu istemeden de olsa unutuyor insan.. Şimdiden binlerce fotoğraf var bilgisayar hafızasına sığmayan, harici belleklere kaydettiğim.. Biriktiriyorum, çünkü kaybetmek istemiyorum bu an’ları, o kadar değerli ki benim için… Bir an silinip gidecekler diye korkuyorum hafızamdan, bilgisayardan veya dosyalardan.

‘İlk elbisesini o da kızına giydirir’ diyorum içimden..  Bilemiyorum tabi..

‘Biriktirdiklerimi büyüyünce onlara vereceğim‘ diye, kendi kendimi kandırıyorum. Ama ya o sayfalar dolusu kağıtlar, minik parmakları ile çizdiği çizgiler, boyadığı tahtalar.. ‘Onlara da benim kadar kıymet verir mi acaba?’ Ya da ‘amann anne amma da çok çöp biriktirmişsin’ der belki de, bilemiyorum..

Benim için anlamlı ve değerli olduğu kadar, onlar için de değerli olur mu acaba ?

Taşınırken bunları nasıl taşırız onu da bilmiyorum, bir kısmını atmak zorunda kalacağım belki de… Ama kıyabilecek miyim, atabilecek miyim ondan da emin değilim doğrusu. Onlara oyun alanı yaratmak için tv ünitesi ve büfeyi attım ama onların yaptığı resimleri atmak o kadar kolay değil benim için..

Her bir çizgilerinde, her bir renkte bir duygu bir an saklı beni mutlu eden. Şu an gözlerimi dolduran ve bu yazıyı yazmama neden olan..

Büyük büyük annemin dediği gibi ‘Bu zamanlar çok çabuk geçiyor yavrum, insan yakalayamıyor zamanı’…

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER