Takdir edilmek nereden başlıyor?

0
537

Geçen hafta bir eğitime katıldım, eğitimin son bölümü takdir etme bölümüydü. İlk duyduğum an bir sıkıcı geldi. Sonra eğitmenler mini bir oyun oynanacağını söylediler. Tamam dedik tabi el mahkum:)

‘Bu iki günlük eğitimde kısa da olsa birbirinizi tanıdınız, şimdi bu iki günde neler duydu ya da gördüyseniz sıra ile herkes, merkezdeki sandalyeye oturacak ve diğer 3 kişi sıraya girecek onu hem takdir edecek hem de teşekkür edecek’ dedi.

Eğitim cuma günü akşam saatleri olduğu için ilk gönüllü ben oldum, çabuk ilerlesin bir an evvel eve gideyim diye. Oturdum sandalyeye, iki gün önce tanıdığım 3 kişi karşıma geldi.

  • Birincisi ‘iki çocuğa bakma cesaretine sahip olduğun için seni takdir ediyorum’ dedi.
  • İkincisi ‘zor zamanlarda ailenin yanında olarak destek olduğun için takdir ediyorum’ dedi
  • Üçüncüsü ‘bu kadar zor bir ortamda her türlü güçlüğe rağmen iki çocuk yetiştirdiğin için takdir ediyorum’ dedi.

Benim gözler bir dol bir boşal. Laf olsun diye oturduğum sandalyeden nasıl kalktığımı şu an hatırlayamıyorum. Ama acayip iyi hissettiğimi, kollarımın altında birer balonla salondan ayrıldığımı hatırlıyorum.

Meğer ilkokuldan beri takdir almamış olan ben takdir almayı ne çok özlemişim. Henüz yeni tanıştığım insanlardan bunları duymak ne kadar da iyi geldi bana..

Eğitimde tanıştığım arkadaşların bir kısmı bekar büyük çoğunluğu ise tek çocukluydu sanırım bu iki çocuklu olma durumu onlara bu nedenle sıradığı ve zor gelmişti.

Tüm bunları kendimi övmek için yazmadım, tam tersi aslında gün içinde ne kadar az takdir ettiğimizi ve takdir edildiğimizi hatırlatmak için yazıyorum.

İş ilişkilerimizde, sevgilimiz ile ilişkimizde ya da çocuğumuzla ilişkimizde bu o kadar kıymetli bir anahtar ki her kalbe giden yolu açabilecek nitelikte.

Takdir edilmek herkesin gururunu okşayan bir duygu. Çocukların zaman zaman bir şey başardığı anları kast etmiyorum durup dururken çok küçük, sıradışı veya farklı şeyler için de takdir edebiliriz.

Örneğin; çok sevdiğim bir kitap var bu ara sıkça okuduğumuz. Minik ayı Alfie, annesinin ördüğü kazağı pisletiyor, yırtıyor, sündürüyor ama tüm bunları arkadaşlarına yardım etmek için yapıyor. Akşam eve gelince ise annesi ona kızmıyor tam tersi arkadaşlarına değer verip onlar koruduğu için onu takdir ediyor.. Çocuk kitaplarından öğrenecek ne çok şey var..

Ama takdir edilmek en çok nereden başlıyor biliyor musunuz ? Sizden…

Yani ilk olarak sizin kendinizi, yaptıklarınızla yapamadıklarınızla hatalarınız ve korkularınızla, her şeyinizle kabullenip, sadece kendiniz olduğunuz için takdir etmeniz gerekiyor. Çünkü aslında o kadar çok şey yapıyor ve başarıyoruz ki ama yaptıklarımızdan çok yapamadıklarımıza odaklanıyoruz. Hep eksik arıyoruz.. 

Eğer siz kendinizi takdir ederseniz, bundan sonra çocuğunuzu da ailenizi de takdir etmek doğal olarak geliyor…

Bugün Cuma, harika bir gün. Ben kendimi takdir ediyorum, haydi gelin siz de kendinizi takdir edin bugün kendinizi..

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER