Kabullenişle başlamak

0
373

Geçtiğimiz aylarda ‘Wired for Love’ kitabının yazarı Stan Tatkin İstanbul’daydı. Konferans ilişkiler üzerineydi. İlişkiler derken hayatımızdaki tüm insanlarla ilişkilerimizdi konu. Tabi özellikle en yakınımızdakiler; yani eş ve çocuklardı. Konferans notlarına  burada yer vermiştim.

Tatkin, önemli bir noktaya değindi konferansta; özellikle ikinci çocukla birlikte, kim bilir belki de annelik içgüdüsü, birinincinin pabucunu dama atmamak için birinci ile daha çok ilgilenebiliyor insan. Büyük konuştuğu için, o duygularını ifade ettiği için, o daha bilinçli olduğu ve o kardeşini kıskanabildiği için gibi gibi pek çok neden sıralanabilir burada.

Tatkin dedi ki; önce bebek, yani ikinci ve küçük olan, sonra eş ve sonra büyük olan gibi bir sıralama yaptı… Çünkü 0-3 yaş arası o kadar önemli ve değerli bir dönem ki; bebeğin anne ile dünyayı tanıdığı, dünyaya bağını anne ile kurduğu bir dönem. Böyle bir dönem anne tarafından önemle ele alınmalı.

Ben nedense bunun tam tersini yapanlardanım sanırım. Burada kendim için önemli bir özeleştiri yapıyorum. Aynı zamanda farkında olmam, istersem bunu değiştirebileceğim anlamına geliyor benim için. Tatkin’i dinlediğimden beri ben de farkındayım. Bu andan sonra ufaklıkla ilişkimizdeki toparlanmayı çok güçlü hissediyorum.

Ben anneyim evet ama aynı zamanda bir insanım. Doğrularım kadar yanlışlarım da var. Bu konuda yanlış davranmış olabilirim. Bunu kabulleniyorum ve haftaya bir kabullenişle başlamak istiyorum.

Çünkü iyi yanlar kadar kötü yanları, doğrular kadar yanlışları kabullenmek insanı çok rahatlatıyor. Bu aslında benim kendime duyduğum, kendi doğama duyduğum saygı.

Üstelik kendinizi kabullenirseniz ilişkide bulunduğunuz herkesi de kabullenmeniz çok daha kolay oluyor. Ve tekrarlıyorum.. Yeni haftaya kendimi kabullenerek başlıyorum. 

O zaman keyifli bir günaydın .. Mutlu haftalar olsun..

Zaten hayat başlıbaşına bir yolculuk ve öğrenme değil mi?

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER