Anaokulu alışma süreci

0
709

Her çocuk bir anaokulu alışma sürecinden geçiyor. Bazılarınınki daha kısa bazılarınınki ise daha uzun olabiliyor. Kendinizden hatırlayın, ilkokula başladığınızda anneniz birkaç gün belki bir hafta sizinle okula gelmiş olabilir. Bu oldukça doğal bir durum aslında.

Biz de 2 yaşını dolduran Nisan’ı anaokuluna yazdırdık. Okul evimize araba ile 10-15 dakika mesafedeydi.  Öğretmenleri ve okul müdürü ile görüştük. Bir hafta ile bir ay arasında değişebilecek(tamamen çocuğun gidiş hatına göre) bir adaptasyon zamanlamanı olduğunu ilettiler.  Dediler ki ‘özellikle ilk bir hafta 10 gün sizin getirip götürmenizi’ rica ediyoruz.

okula-baslamak

Tabi çalışan annenin dramı, maalesef anne olarak bu sürece birfiil dahil olamadım. Bu yüzden sağolsunlar; anane, babane, dede ve haladan destek aldık. Okula götürme ve alma sorumluluğunu üstlendiler. İlk bir kaç gün okulun içinde bulundular, daha sonraki günler müdürün odasında vakit geçirdiler.

Tabi okulda milli eğitimin koyduğu kamera yasağı olduğu için ilk zamanlar ne yapıyor ne ediyor diye çok merak ettik. Okul lojistik açıdan çocukları izlemeye de çok uygun değildi. Yani bizden çocuğu bekleyen kişi de onu çok fazla gözlemleyemiyordu.

Sonuç olarak bir hafta nispeten rahat geçti. Nisan bak bu senin öğretmenin dedik, tanıştıdık, çok şükür sevdi. Bir hafta sonra artık bu okul işinin sürekli olduğunu anlayınca işler değişti ve yoğun ağlamalar başladı. Hatta bir defasında ben araba ile dede ve Nisan’ı okula bırakırken, resmen çocuğu sürükleyerek okula bıraktım ve kendimi iğrenç hissettim.

İşte tam bu sahnede ‘sizin buna hazır olup olmadığınız konusu’ devreye giriyor. Bir önceki yazımda bahsetmiştim. Sanırım ben henüz hazır değildim o sıra. Çünkü bu eziyete dayanamayıp Nisan’ı okuldan almaya karar verdim. Okul müdürü ve öğretmeni ile görüştüm, onlar adaptasyon sürecini tekrar anlattılar ve henüz erken olduğunu bir hafta daha zaman vermem gerektiğini söylediler. Sonra konuyu bir pedagoga da danıştım o da benzer bir tavsiyede bulundu.

Tabi bizim o sıra yanlış yaptığımız bir sıralama durumu da vardı. Şöyle ki kardeşi için aldığım doğum iznini İzmir’de geçirmiş ve yeni İstanbul’a dönmüştük. Ayrıca evdeki ikinci bebek konusuna henüz tam olarak alışamamıştı. Sanırım tüm bunların etkisine bir de yeni bir okul ve sosyal çevre eklenince, O da tepkisini ağlayarak gösterdi. Okulun içinde ağlamadan vakit geçirdiğini belirtiyordu öğretmenleri. Ama giderken kavga kıyamet ağlama ile gidiyor, kendini çok iyi ifade ettiği için de gitmek istemiyorum diye açıkça söylüyordu.

Adaptasyon daha hızlı olsun diye onu servise yazdırdık. Yaklaşık bir hafta (tabi ilk bir kaç gün bizimkilerle olmak üzere) servisle gidip geldi. Okulda artık yaklaşık 1,5 ayı tamamlamıştık. Servis bize geldiği yol üzerinde 2 çocuk daha alıp bırakıyordu, bu durumda Nisan’ın tek yön gidiş süresi yarım saate çıkmıştı. Toplamda gün içinde ulaşım için bir saat harcaması 2 yaş için fazla gelmeye başladı.

Tüm bunlardan sonra; öğretmenimizin hasta olduğunu öğrendik, önemli bir rahatsızlık olduğu için de ayrılma kararı almıştı. Tabi bu kararına saygı duyduk ama bizi çok üzdü. Ağlayarak ayak sürüyerek geldiği ve alıştığı okuldaki öğretmenin değişmesi adaptasyonu için harcadığımız tüm emeğin boşa gitmesi demekti. Zaten serviste geçen bir saatlik zaman da bizi rahatsız ediyordu.

Düşündük taşındık ve en iyi anaokulu eve en yakın olandır lafından hareketle eve yürüyüş mesafesi olan bir okul bulduk ve Nisan’ı oraya yazdırdık. Yaz dönemi olduğu için yaz okuluna başlattık. Yaz okulu kış okulundan çok daha keyifli oluyor çocuklar için o nedenle başlatmak için güzel bir dönem. Zamanının çoğunu bahçede, su oyunları ile veya piknik vb dış mekan aktiviteleri ile geçiriyorlar.

Nisan ilk başta bizi hep yanında istedi. Son olarak 3-4 gün bakıcısının onu okula götürmesi yöntemini denedik ve bu güzel işledi. Boşuna dememişler Rus disiplini diye.. Bu adaptasyonu tahmin ettiğimden daha çok hızlandırdı. Ve sonuç olarak artık tüm vaktini okulda tek başına geçirebilir duruma geldi. Ne mutlu bize, darısı sizin başınıza..

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER